หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมปวุฒิและความมั่นคงในการสมรส
120
พระธัมปวุฒิและความมั่นคงในการสมรส
ประโยค- พระธัมปวุฒิถูกแปล ภาค ๔ หน้า 118 อะไรด้วยท่านทั้ง ๒ นั้น อันเราจะบอกลาแล้ว? ผมเองเป็นมารดา และบิดาของเราด้วยนั่น. [ มารดาดิฉันให้รวดแต่งงาน ] แม้มารดาของพระสาริริมะ เธนซน ประสงค์จะผูกเรวดุกฎ
เนื้อหาเกี่ยวกับการแต่งงานในวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะในบริบทของพระธัมปวุฒิ มีการพูดถึงการผูกมัดและความคาดหวังที่เกิดขึ้นจากการรวมกันของคู่สมรส รวมถึงความสำคัญของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวในกระบวนการนี้ รวมถึงความค
พระบรมปกป้องภาพ, ภาค 4
121
พระบรมปกป้องภาพ, ภาค 4
ประโยค- พระบรมปกป้องภาพ, ภาค 4- หน้าที่ 119 อันแปลกนี้ เพราะชาา, อุปปิสสะพิชาของเรา จักเห็นเหตุนี้แล้ว, ควรที่เราจะหนีไปบวงเสียในวันนี้แหละ." ที่นี้ พวกอาญอำเขาขึ้นสู่น่านอันเดียกับเด็กหญิงพาหหลิกไปแ
ในเรื่องนี้ ตัวละครจะต้องเผชิญหน้ากับสถานการณ์ที่แปลกประหลาดและต้องตัดสินใจในช่วงเวลาที่สำคัญ การเล่าเรื่องทำให้เราสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดและการต่อสู้ของตัวละครหลัก ความยากลำบากที่เขาต้องเผชิญ และกา
พระฐัมปวิตูฎกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 120
122
พระฐัมปวิตูฎกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 120
ประโยค - พระฐัมปวิตูฎกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 120 เรวตะ. พวกท่านไม่รู้จักกระผมหรือ? ขอรับ. พวกภิญญ. ไม่รู้ ผู้มีอายุ. เรวตะ. กระผมเป็นน้องชายของอุปติสสะ. พวกภิญญ. ชื่ออุปติสสะนั้น คือใคร? เรวตะ. ท่านผู้
ในบทนี้ เรวตะถูกถามเกี่ยวกับตัวตนของเขาและเผยว่าเขาคือน้องชายของอุปติสสะ พวกภิญญมีความสงสัยเกี่ยวกับสถานะเขา และมีการสนทนาถึงการบวชและการอนุญาตจากพระศาสดา ซึ่งมีการสื่อสารเกี่ยวกับพระเถรที่จะไปพบเรวตะ
พระอุปถัมป์ภูกัณฑ์แปล ภาค ๔ - หน้าที่ 124
126
พระอุปถัมป์ภูกัณฑ์แปล ภาค ๔ - หน้าที่ 124
ประโยค - พระอุปถัมป์ภูกัณฑ์แปล ภาค ๔ - หน้าที่ 124 ที่ไหน? อุบลกิ Thisนั่นรักด้วยไม้สะเกามหนามขาว เป็นเช่นกับสถาน ที่อยู่ของพวกเปรต. ครั้งนั่น ภิกษุหนุ่ม ๒ รูปภาพอึ่นมาแล้ว อุบลกิภาวข้าวต้ม และของควร
ในบทนี้ พระอุปถัมป์ภูกัณฑ์เล่าเกี่ยวกับการสนทนาระหว่างภิกษุสองรูปที่ไม่สามารถพรรณนาถึงที่อยู่ของพระเณรได้อย่างชัดเจน ในขณะที่พูดถึงสถานที่ต่างๆ ที่พระอรหันต์อยู่นั้น พวกเขาได้พูดถึงความหมายและความประท
พระธัมนปัปฎิทินฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 128
130
พระธัมนปัปฎิทินฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 128
ประโยค- พระธัมนปัปฎิทินฉบับแปล ภาค ๔- หน้าที่ 128 ภัณฑะเข้าไป. ที่นั่นคนบ้านนอกกล่าวว่าบูรษนี้ว่า "ท่านบ้าหรือหนอ แ ล? หรือไม่ได้โอาสเป็นที่เก็บหาปะ? น้ำผึ้งถึงค่าเม่นมากหนึ่ง ท่านง่าวว่า " ท่านรับอ
บทสนทนานี้เกี่ยวกับการเตรียมมหาทานเพื่อพระวิปัสสีสัมมา-สัมพุทธเจ้า ที่มีผู้คนมากมายเป็นบริวาร โดยมีการกล่าวถึงน้ำผึ้งที่ใช้ในมหาทานนี้ซึ่งยังขาดอยู่ ชาวบ้านแสดงความสนใจและร่วมมือในการตอบสนองความต้องกา
พระพุทธเจ้ากับบุรุษในราชา
131
พระพุทธเจ้ากับบุรุษในราชา
ประโยค- พระ especificamente ภาค ๔- หน้า 129 ได้เหลือเกินไปด้วยซ้ำ ใคร ๆ ไม่ควรคิดว่า "น้ำผึ้งน้อยอย่างนั้น ถึงแก่ภิญญาอย่างนั้นได้อย่างไร ?" จริงอยู่ น้ำผึ้งนั่น ถึงได้ด้วย อานุภาพแห่งพระพุทธเจ้า พุทธ
บทนี้นำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับบุรุษหนึ่งที่ทำกรรมในอดีตจนได้เกิดในเทวโลก จากนั้นได้บังเกิดในราชวงศ์ในกรุงพาราณสีและกลายเป็นพระราชา โดยมีการกล่าวถึงกรรมที่ทำและความสำคัญของการพิจารณาถึงผลกรรมตามหลักของพ
พระอโยธา- พระอธิษฐานผิดแผน ภาค ๔
132
พระอโยธา- พระอธิษฐานผิดแผน ภาค ๔
ประโยค- พระอโยธา- พระอธิษฐานผิดแผน ภาค ๔- หน้าที่ 130 พระนคร. ทั่วเธอร่งสับคำสอนของพระธนนี้แล้ว ก็ได้รงทำอย่างนั้น. ฝ่ายชาวเมืองเมื่อ ไม่ได้อิ่วออกไปข้างนอก ในวันที่ ๑ จึงปลงพระนมรเจ้าราชของตนเสีย ได้
เนื้อหาเกี่ยวกับพระอโยธาและการบรรยายถึงการอธิษฐานผิดแผน โดยชาวเมืองปลงพระนมรเจ้าราชของตนและถวายราชสมบัติให้กับพระราชา ขณะที่ภิกษัทหลายได้สนานเกี่ยวกับแม่สามเณรและการสร้างเรือนยอด ๕๐๐ หลัง พระศาสดาถามถ
หน้า8
133
ประโยค - พระบรมปัณฑุภูมิฉบับแปล ภาค ๔ หน้า 131 แล้ว " ได้รสพระคาถานี้ ในพรหมนวรรค ว่า :- " บุคคลใดในโลกนี้ ล่วงเครื่องของ ๒ อย่าง คือบุญและบาป, เราเรียบบุคคลนั้น ผู้ไม่ โลก ปราศจากกิเลสเพียงดังธุลี ผู
พระอัณปทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 133
135
พระอัณปทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 133
ประโยค - พระอัณปทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า 133 ของหญิงนั้น และความเกิดขึ้นแห่งความสงเวชของพระเอกร์ ประทับ นั่งในพระคันถ์ภูมิกัณฑ์แหล และตรัสกับพระเอกร์นว่า " ภูษ ที่ ๆ ไม่ รู้เร่มย์ของพวกנผู้สาวงามนั่
เนื้อหาในหน้านี้เน้นการสอนธรรมของพระเอกร์ ซึ่งทรงแสดงออกถึงความสงเวชและการสื่อสารผ่านพระคาถา โดยมีการกล่าวถึงคุณค่าของผู้คนและการแสดงออกทางอารมณ์ โดยเฉพาะในมุมมองที่เกี่ยวกับผู้หญิง.
สหัสวรรษ วรรณนา - เรื่องบูรผู้มาโจมตีครามแดง
137
สหัสวรรษ วรรณนา - เรื่องบูรผู้มาโจมตีครามแดง
ประโยคโตร - พระบรมปทุ่งฉัตรฉบับแปล ภาค ๔ - หน้า ที่ 135 ๔. สหัสวรรษ วรรณนา ๑. เรื่องบูรผู้มาโจมตีครามแดง [ ๔๘ ] [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระรวุ้ง ทรงปราภักผู้มา โจมมีครามแดง ตรั
ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ประทับอยู่ในพระรวุ้งและทรงประทานพระธรรมเทศนาสำหรับเหตุการณ์การโจมตีครามแดงที่มีโจร 458 คนเข้าร่วม โดยเนื้อเรื่องบรรยายถึงการรวมตัวของโจรและการเสวนากับบุรุษที่ถูกจับ รวมถึงความส
พระจันทร์ทับทิมฉายแวว ภาค ๔ - หน้าที่ 136
138
พระจันทร์ทับทิมฉายแวว ภาค ๔ - หน้าที่ 136
ประโยค - พระจันทร์ทับทิมฉายแวว ภาค ๔ - หน้าที่ 136 แก่พวกเรา ขอท่านจงสงเคราะห์เขาเกิด" ให้หัวหน้าผร รับไว้แล้ว. ภายหลังวันหนึ่ง พวกชาวเมืองร่วมกันกับพวกราช- บูรณะจับโจรเหล่านั้นได้ จึงนำเข้าไปสุ่มถาม
บทนี้เล่าถึงเหตุการณ์ที่ชาวเมืองได้ร่วมกันจับโจรและต้องตัดสินใจว่าจะลงโทษโจรเหล่านั้นอย่างไร โดยการพูดคุยและการวิจารณ์กันเกี่ยวกับการฆ่าหรือให้อภัย ความขัดแย้งนี้ทำให้เกิดการอภิปรายในใจของตัวละครเกี่ย
เรื่องราวการฆ่าโจรและการเปลี่ยนตำแหน่งในเมือง
139
เรื่องราวการฆ่าโจรและการเปลี่ยนตำแหน่งในเมือง
ประโยค- พระชิมปภูมิฤๅถิอบแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 137 แล้วสั่งบังคับว่า "ท่านจงฆ่าโจรเหล่านี้ ท่านจะได้รับความมั่นคง" นายดำพฤกษ์ก็ดังนั้นรับว่า "ดีละ" แล้วฆ่าโจรเหล่านั้น ได้ความน่ากลัวแล้ว ครั้งนั้นชาวเมื
เนื้อหาเกี่ยวกับการฆ่าโจรในเมืองที่นายดำพฤกษ์ได้รับคำสั่งและผลกระทบต่อชาวเมือง หลังจากฆ่าโจรแล้ว ชาวเมืองได้ปรึกษากันเพื่อทำให้คนที่ฆ่าโจรกลายเป็นวีรบุรุษ แต่ในที่สุดก็เกิดความยุ่งยากและความลำบากต่อชา
การแสดงความเคารพต่อพระเคราะห์
140
การแสดงความเคารพต่อพระเคราะห์
ประโยค- พระธัมปทัฬฐถูกนำแปล ภาค ๕- หน้าที่ 138 เรือนนั่งแล้ว. ที่นั่นชนทั้งหลายวางงวายจูงเอาน้ำที่ปรุงด้วยเนสในใหม่ข้างหน้าเขาแล้ว นำ้สำหรับล้างมือม. [นายต้นพฤกษะกระบูชาเบื้องพระสาริฏฐ] ในขณะนั้น พระ
เนื้อหาเล่าว่าพระสาริฏฐออกจากสมาบัติและพิจารณาถึงการไปที่เรือนของนายต้นพฤกษะ จึงเกิดการเคารพและนำเสนอการสงเคราะห์จากทางบ้าน ในระหว่าที่นายต้นพฤกษะมีความคลางแคลงใจเกี่ยวกับการทำบุญถวายพระ ต่อมาอุบาสกได
พระอุบาลีและการฝึกจิต
141
พระอุบาลีและการฝึกจิต
ประโยค- พระอุบาลีทัศนีแปล ภาค ๔- หน้าที่ 139 จงฟังอุบาลีเกิด" เขาอําบรุฌมันจงอยู่ ดื่มอายุเต็มท้องแล้วมา ยืนพักพระเฑะะ- ได้รับบารมีของพระเฑะะ- ผู้กระทำผิดคดีให้เสร็จแล้ว. พระเฑะะเริ่มอนุโมทน่าเก่าแล้ว
บทสนทนาระหว่างพระอุบาลีกับพระเฑะะสะท้อนถึงความรู้ความเข้าใจในธรรมะ พระอุบาลีเผยว่าเขาจดจำกรรมในอดีตเป็นอุปสรรคในการทำจิตให้สงบ แม้พระเฑะะจะพยายามให้เขาหลุดพ้นจากความคิดนี้ แต่ก็ยังคงรักษาความเชื่อมั่น
พระธรรมปัตถุกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 141
143
พระธรรมปัตถุกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 141
ประโยค - พระธรรมปัตถุกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 141 ภิญญ. "พระเจ้าข้า ธรรมคำอธิษฐานมากมักกำลัง, บุรุษ นั่นกระทำอุจจาระธรรมไว้มาก, เขายังคุณวิสัยให้บังเกิดด้วยเหตุท่า นั่นอย่างไรได้?" พระศาสดาตรัสว่า "ภิญญั
บทสนทนานี้พูดถึงความสำคัญของคำสอนจากพระพุทธเจ้า โดยชี้ให้เห็นว่าแม้แต่คำสอนเพียงบทเดียวที่มีความหมายและส่งผลดีสามารถมีค่ามากกว่าสิ่งที่มีมากมายแต่ไร้สาระ โดยพระศาสดาได้สอนให้ปัจจุบันเข้าใจในคุณค่าของก
พระสมปัณทิฏฐุถกถาแปล ภาค ๔
144
พระสมปัณทิฏฐุถกถาแปล ภาค ๔
ประโยค/ข้อความจากภาพ: ประโยค๒ - พระสมปัณทิฏฐุถกถาแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 142 บทนี้ สํเร็จประโยชน์ ประกอบด้วยนิพพาน คำว่า ธาตุ อายุคน อินทรีย์ พระ โพชงค์ และสติปัฏฐาน แมบทเดียว ยัง ประเสริฐกว่าโดยแท้ ในกาา
บทนี้กล่าวถึงคุณค่าของนิพพานและการบรรลุอริยผลต่างๆ เช่น โสดาปัตผล การนำเสนอแนวคิดสำคัญเกี่ยวกับธาตุอายุคนและการปฏิบัติธรรม ทำให้ผู้ที่สนใจสามารถเข้าใจถึงการบรรลุในพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะการไ
พระธัมมปทุตฺตชาฏก๎ก๎ภาค ๔ – หน้าที่ 146
148
พระธัมมปทุตฺตชาฏก๎ก๎ภาค ๔ – หน้าที่ 146
ประโยค – พระธัมมปทุตฺตชาฏก๎ก๎ภาค ๔ – หน้าที่ 146 [ พระสมบัติความจริงแก่การวิจัย ] พระมนต์ได้มีความปริวิตกอย่างว้า " มุนีนี้พลาดบันใดแล้ว ขึ้นสู่วิชา ทำสมาธิกับเรา เดี๋ยวนี้เขาถวายอภิวาทฐิเที่ยวไป พิงฉ
ในบทนี้มีการพูดถึงความหมายและความจริงของพระอรหันต์ โดยผู้พูดคือมหาพรหมที่ตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับการบรรลุของพระสูงสุดและพระอรหันต์ว่ามีอยู่จริงหรือไม่ในโลกนี้ พระพุทธเจ้าทรงชี้นำว่าในนครสาวดีมีพระอรหันต์
การเดินทางสู่กรุงสาวัตถี
149
การเดินทางสู่กรุงสาวัตถี
ณ นั้นเอง ออกจากท่าเรือสัปปะรดไปถึงกรุงสาวัตถี ด้วยการพักโดยาธิเดียวยา เขาได้เดินทางประมาณ ๑๒๐ โโยชน์ ทั้งหมดโดยการพักราตรีเดียวเท่านั้น ก็แสน เมื่อไป ไปแล้วด้วยอาณาจักรของ เทวฑ. อาจารย์บางพวกกล่าวว่า
ข้อความนี้บรรยายเกี่ยวกับการเดินทางจากท่าเรือสัปปะรดสู่กรุงสาวัตถี โดยผู้ออกเดินทางใช้เวลาเพียงคืนเดียวในการเดินทาง 120 โยชน์. ในขณะนั้น พระศาสดาได้เสด็จเข้าสู่กรุงสาวัตถีเพื่อตั้งใจประชุม พร้อมการสนท
พระธัมมปทัฬฐุ ภาค ๔ - หน้า 148
150
พระธัมมปทัฬฐุ ภาค ๔ - หน้า 148
ประโยค- พระธัมมปทัฬฐุกาแปล ภาค ๔- หน้า 148 สาวตดี เห็นพระมีพระภาคเสด็จไปเยือนทนาถด้วยพุทธสิริอเนหา ที่เปรียบมิได้ คิดว่า " นานหนอ เราเห็นพระโคดมสัมมาสัมพุทธะ " ดังนี้แล้ว ก็อ้อมตัวเดินไปที่ ต้นไม้ ถ่า
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการเสด็จไปยังทนาถของพระโคดมสัมมาสัมพุทธะ และการที่สาวตดีแสดงความเคารพและขอรับฟังพระธรรมจากพระองค์ อย่างไรก็ดี รับฟังพระธรรมที่ให้ประโยชน์ต่อชีวิต และความรู้สึกของพระศาสดาที่ห่วงใยต
พระจันทร์ทัศนียภาพแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 149
151
พระจันทร์ทัศนียภาพแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 149
ประโยค - พระจันทร์ทัศนียภาพแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 149 เสียดก่อน,"เพราะฉะนั้น พระศาศาจจึงรัดสาหัม ๒ ครั้ง ถูกเขาอ่อน วอนแม่ครั้งที่ ๓ ประทับยืนในระหว่างถนนนั่นเอง ทรงแสดงธรรม โดยนัยเป็นต้นว่า " พาผิย" เ
ในบทนี้ พระศาสดาได้ทรงแสดงธรรมโดยมีพาผิยเป็นผู้ฟัง ซึ่งเป็นการสะท้อนถึงการศึกษาในศาสนาและการบรรลุพระอรหันต์ ตัวเขาได้ใช้ชีวิตเพื่อศึกษาในธรรมและแสดงความตั้งใจในการบรรพชาแม้จะมีอุปสรรคต่างๆ นอกจากนี้ ย